|
Column
Geen idee wie die Wolf of Manus is.
Maar het verschijnsel van een verpleeghuisbewoner die als eigendom van het tehuis wordt beschouwd is mij niet onbekend. Het benoemen van een mentor ken ik ook. En de combinatie geselecteerde mentor door wie mag Joost weten en een tehuis dat een bewoner beperkt in zijn bezoeken ken ik ook. En het verhaal van iemand die zijn moeder weghaalt uit het tehuis vanwege slechte zorg is mij ook bekend.
Ik denk dus dat het weghalen van meneer Manus geen slechte zet was. Niet vanwege slechte vrienden maar vanwege bedenkelijke verzorging in het tehuis.
Helaas wordt niet verteld wie opname onder BOPZ heeft geregeld. En hoe dat is geregeld. Doorgaans is daar een kantonrechter mee bezig, maar vast staat dat die nauwelijks verder kijkt dan zijn neus lang is. Vermoedelijk omdat hij totaal geen kennis heeft van het verschijnsel wilsonbekwaam.
Blijven dus verschillende instanties die niet overeenkomen.
Ik geef ongezien de voorkeur aan de vrienden boven de mentor, bewindvoerder of het verpleeghuis. Mogelijk zijn alle drie genoemde partijen oplichters of bedriegers.
Volgens informatie bepaalde het tehuis wie op bezoek mocht komen en wanneer.
Meneer Manus werd dus flink afgezonderd en in ieder geval ook afgeschermd. Objectief gezien kunnen daar grote vraagtekens bij gesteld worden als het gaat om behandeling van iemand die wilsonbekwaam is. Een demente kan er nog veel verwarder door worden. Iemand bezoek ontzeggen is crimineel.
Ik heb ervaren dat er veel criminele activiteiten kunnen plaats vinden in een verpleeghuis.
En het verhaal dat meneer medicatie nodig heeft, is aanleiding om de vraag te stellen welke medicatie en waarvoor.
Niet ongewoon is dat bij opname met rechterlijke machtiging de persoon in kwestie niet erg blij is met die opname. Om dan te wennen aan het interneringskamp, wat wij noemen een gesloten afdeling, worden heel gemene medicijnen gebruikt. En vervolgens verdoezelt men de snelle achteruitgang met de toenemende dementie. Een veel gebruikte leugen in verpleeghuizen.
Met wat fantasie kan ik veronderstellen dat er vele kapers op de kust zijn als praatjes gaan dat er bij een wat minder bij de pinken zijnde oude man veel centjes te verkrijgen zijn. En dan komen daar de meest gladde jongens op af.
Ik acht het niet uitgesloten dat er in dat tehuis ook van die gladde jongens zitten en het spelletje meespelen.
Echter zou het mij wel verbazen als de rechter zit te slapen na zoveel ruchtbaarheid.
Normaal kun je met de bewindvoering niet meer dan 1000 euro pikken zonder toestemming van de rechter.
Maar als je natuurlijk 100.000 pikt duurt het wel even voordat de rechter op het einde van het jaar aan de verantwoording van de bewindvoerder ziet dat er wat veel centen verdwenen zijn.
Zit je dan al hoog en droog bij Bouterse bv. dan hebben ze het nakijken.
Wat je er mee moet weet ik ook niet zo direct maar eventueel zou het vermogen in dergelijke situaties op een geblokkeerde rekening gezet kunnen worden waar dan slechts 1000 euro af gehaald kan worden. En vervolgens moet er dan weer toestemming van de rechter zijn om de volgende er af te halen.
Maar dan ga je er van uit de de rechter geen deugniet is. Statistisch gezien zitten onder rechters net zo veel deugnieten als onder normale mensen.
(Trouwens, ook net zo veel domme of zelfs nog meer. Wie geen echt beroep kan leren kan nog wel voor rechter gaan studeren.)
Maar volgens mijn ervaring moeten er veel meer nietdeugers bij zitten dan bij normale burgers. Ik heb er in ieder geval wel al een stuk of vijf gehad waarbij ik dacht beter af te zijn geweest als ik in Afghanistan had gezeten. om maar eens iets te noemen.
Columbus
28 juli 2010
Deze column is ook gepubliceerd op de Volkskrant blog van ouderenbescherming.nl |
