mensen zijn die hun mond open durven te doen. Zelf ben ik met mijn klachten al
tegen zoveel muren opgelopen de laatste jaren. En steeds weer moest ik consta-
teren dat er nauwelijks "naasten" van verpleeg- en zorghuisbewoners zijn te vinden
waarmee je samen een vuist kunt maken. Allemaal -ik vertrouw het zelf ook niet-
zijn ze bang voor represaille-maatregelen voor degene die in zo'n instelling woont.

Over de ellende in verpleeghuizen kan ik nu vrij praten. (Mijn  moeder, die in zo'n
instelling woonde leeft niet meer en mijn vader woont nu ergens anders.)'

22 februari 2010
Joke D.